90eko hamarkadaren hasieratik adinaren gestioaren eta ekonomikoki aktiboa den biztanleriaren zahatzearen kudeaketa, eta baita honek dakarren giza- eta ekonomi-ondorioak, politika publikoetan garratzi handiagoa izaten joan dira.

Euskal biztanleriaren zahartze-mailaren eraginez –europar batezbestekoa baino altuagoa dena- belaunaldien arteko ezaguera igarotzeko prozesu bat garatzea beharrezkoagoa bihurtzen da eta adineko pertsonen enpleagarritasuna ahalbidetzea.

BELAUNALDIAK UZTARTU ekimena, urriaren 10eko 1/2013 legeko bizitzan zehar bereganatutako ikasketaren neurriek diotenarekin erlazioatuta dago, hau da, “toki eta eremu intergenerazioalak sustatzea bakarkako eta giza kapitala metatua elkarrekin aprobetxatzeko“. Hain zuzen, lanerako toki berriak esperimentatzean datza eta baita elkarlanean persona guztien konpetentziak balorizatzeko, bereziki, merkatu laborala utziko dutenenak erabilgarri sentitu behar direlako bizitza laboralean zehar ikasitako jakintza guztiak transferitzeko.